Bu öyle bir hikaye ki
Sönük kalır içimdeki
Adını iyi belleyin
Gizli öznenin gizli defteri...
Bu öyle bir hikaye ki
Öldürülmüş içindeki
Bu kanıtı iyi saklayın
Meçhulün benliğinden
Failliğinize sığınmayın...
Kızoğlankız şehirdeyim
Kucak kucak gezmelerim
Otobüs çilesi çekmelerim
Masallarda doğurdular
Külllerimi oraya bır akıp
Beni küllerde anınız
Her şey gizli
Adım malum
gizini boşverin garibin
Beni adımla çağırın...
Özneydim ben, okunmamışlığımdaydı gizim
Sözde kaldı, sen okudun
Kalbimde kaldı parmak izin..
Gün no 20
Ay Ocak
Rüzgar var ve odada boğar
Deli eder adamı sıcak
Dudaklarım kurudu yapraklarım solacak
Bu odada açan çiçek
Bir çiçek adam
Çiçek saksıda
Sarardı sararacak
Babama kalsa adam olunacak
Bana ağlamak kalır öyleyse
Aydınlık değil istikbal
Sensin be yaşamak…
15 Temmuz 2008 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder