izler ve aydınlık

ben şimdi denize aşık sözde emekli bir balıkçının izindeyim,
griye çalan dumanlı hallere gebe içim.
bir balıkçı türküsü'nün nakaratında gizliyim
durmadan aynı türküyü söylerim.
bilmediğim dillerde ağıtlar yakarım rüzgara,
o esen rüzgarla gitmek isteğim.
açık gökyüzünde özgür günlere düşer gönlüm.
ben şimdi bir dervişin son durağındaki aşkı şemalindeyim.
ellerimi açıp ettiğim dualardadır özüm,
kendimi bulduğum kendimden geçişlerimde aydınlanır yüzüm.
gökyüzünden kubbeler yapar ve tapınırım sonsuz olanlara.
ben ki gitmeyi öğrenememiş bir geminin izindeyim.
kocaman kütlemden büyük çaresizliğim.
ellerinden oyuncağı alınmış çocuk gibiyim.
beyaz şeritlerle bölünmüş yollar çaresizliğindeyim
yoktan yaratılanla örülmüş yalnızlığım.
ben sadece kendimi üzüşlere gebeyim,
ellerimi açtım çaresizlikler içindeyim.
dualara sığındım, yokluk halinde
varlığından bihaberliğimi sorgular günlerim